Σελίδες

Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2013

«Κριτικός Γραμματισμός»

Τωρά που ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος αναβλήθηκεν, έστω τζιαι προσωρινά, ήρτε μου να γράψω για ένα θέμα που την προηγούμενη εβτομάδαν επικράτησεν στη δημόσια σφαίρα. Τζιαι τούτον έσιει να κάμει με την εγκύκλιον του Υπουργείου Παιδείας. Η συζήτηση είσιεν εστιάσει σε έναν κυρίως σημείο  της 75ντασέλιδης, παρακαλώ, εγκυκλίου, το κομμάτιν στη σελίδα 48, σημείον 7  που αφορούσεν στη θρησκευτικήν αγωγή.  Πιο ύστερα, ήρτεν ο κος Ξενή, ο εθνικός υπερασπιστής της ελληνικότητας του έθνους μέσα που την ελληνική γλώσσα για την υπεραμυνθεί.
Εμείς δαμέ (αυτοκρατορικός πληθυντικός, όπως αμματιστήκαμεν που το Φούλλλλληηηηη), εννά θίξουμεν άλλα σημεία, ή μάλλον τζιαι άλλα σημεία της εγκυκλίου που χρειάζουνται την προσοχήν μας, γιατί εν οι εγκύκλιοι τζιαι η παιδεία που καλλιεργούν την κουλτούραν του πολέμου που κυριαρχεί.

Καταρχήν, η συγκεκριμμένη εγκύκλιος (http://egkyklioi.moec.gov.cy/Data/dde3802a.pdf) φαίνεται να εγράφτηκεν που πολλούς/ες – κατά το ένα, δύο, πολλοί/λες. Σε κάποια σημεία, εν τόσον εμφανές που σπάζει κόκκαλα γιατί η γλώσσα που χρησιμοποιείται εν έσιει συνοχή, ενώ φαίνεται τζιαι η διαφορά στην κατανόηση (ή έλλειψή της) των θεμάτων που καταγράφουνται. Αήστε που, που τες πολλές τες φορές που εδκιάβασα εννά έσιει εγκύκλι για τούτον τζιαι για τζιείνον, εξεκίνησα να θωρώ ούλλον το εκπαιδευτικόν προσωπικό με τα μούτρα μες τα i-pad, i-phone τζιαι λοιπά i-isklikkia για να δκιαβάζιε εγκυκλίους.

Που την πρώτη γραμμή της εγκυκλίου φαίνεται κάτι που εν διάχυτο στο κείμενο: Τα κυπριακά σχολεία εν έχουν μαθήτριες. Αφού γίνεται συνεχής αναφορά μόνο σε μαθητές, νομίζω εν λογικό να αντιλαμβάνουμαι ότι πρόκειται για αρρεναγωγεία. Μαθητές ποτζιεί, μαθητές ποδά, μαθητές που την άλλην... Εντάξει, σε κάποια σημεία, έτσι για το ξεκάρφωμα, χρησιμοποιείται τζιαι η λέξη «παιδιά». Ε αλόπως, υστερόττερα εννά φκουν τζιαι οι σχετικές εγκύκλιοι για τα παρθεναγωγεία. Στο ίδιον πνεύμα, τζιαι επειδή πρόκειται για αρρεναγωγεία, το εκπαιδευτικό σύστημαν του ρότσου, έσιει μόνο δασκάλους, τζιαι μόνο διευθυντές.

Σε μιάν προσπάθεια, να αγνωσιστούν ούλλες οι μορφές οικογένειας – πέραν που την παραδοσιακήν – επισημαίνουνται «προβλήματα» με διαζευγμένους ή εν διαστάση γονιούς. Πάλε καλά που έπαιξε ο γνωστός όρος «διαλυμένη» οικογένεια. Παντές τζιαι το διαζύγιον οδηγεί σε διάλυση, απαραίτητα, ενώ άμαν οι γονιοί μεινίσκουν μαζί τζιαι το σπίτιν εμπόλεμη ζώνη, εν πρόκεται για διάλυσην. (Τούτα στη σελίδαν 6). Πάλαι καλά που επισημαίνεται ότι τούν’ τα δεδομένα «δεν επιτρέπεται να κοινοποιούνται σε τρίτους», έστω τζιαι τυπικά, γιατί η εμπειρία μου έδειξε μου ότι έτσι πράμαν εν παίζει. Κατά τα άλλα σε περίπτωση που καποιο μωρόν απουσιάζει για πάνω που έξι συνεχόμενες μέρες ή τακτικά «πρέπει να ενημερώνεται αμέσως, και με κάθε λεπτομέρεια το οικείο Επαρχιακό Γραφείο Παιδείας, καταγράφοντας, όλα τα απαραίτητα προσωπικά στοιχεία του μαθητή» (είπαμεν μαθήτριες εν υπάρχουν).

Τζιαι στη σελίδα 15, έρκεται η πρώτη σιοκαριστική αποκάλυψη που τη κάμνω κκόπυ πέϊστ αυτούσιαν, μαζί με το μίσιη μου δικαιολογητικόν «Με βάση πρόσφατη απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, η προσφορά δωρεάν συσσιτίου σε όλους τους μαθητές ορισμένων σχολείων που ήταν ενταγμένα σε Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας, καθώς και σε όλους τους τουρκóφωνους μαθητές έχει τερματιστεί. Το διαθέσιμο ποσό θα παρέχεται πλέον, στοχευμένα, σε μαθητές νηπιαγωγείων και δημοτικών σχολείων που έχουν ανάγκη, μέσα στο πλαίσιο της ανθρωπιστικής αλυσίδας προσφοράς στα παιδιά που χρήζουν οικονομικής στήριξης. Σχετική εγκύκλιος με τη διαδικασία που θα ακολουθείται, θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της ∆ιεύθυνσης ∆ημοτικής Εκπαίδευσης, με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς». Καμιά αναφορά στο πια εν τούτη η πρόσφατη απόφαση του Υπουργικού (αριθμός της, ημερομηνία, σκεφτικό, τζιαι άλλες λεπτομέρειες. Την εψάξαμεν την απόφαση, αλλά εν την ήβραμεν, όλως περιέργως). Καλάν τούτη η απόφαση ένναι διάκριση στη βάσην της γλώσσας, ειδικά αφού σημειώνεται η γλώσσα των μαθητών (είπαμεν έν έσιει μαθήτριες) που τους αποστερείται το συσσίτιον. Τζιαι τούτη η λογική!!! Έλεος πκιον! Εν αντρέπεστε καθόλου;! Πιάννετε το βούκκον που το στόμαν του μιου του μωρού, για να ταϊσετε το άλλον! Παντές τζιαι εν γίνεται να φαν τζιαι τα δκυο! Για κάτι Σιακόλειες, κάτι Καρφούρ, κάτι έτσι τζι΄άλλοσπως επρήξαν μας στες τηλεοράσεις για τα προγεύματα που παρέχουν στα σχολεία. Οξά ακολουθούν την ελαμίτική στρατηγική, «κανένας εν θα φάει, άμμεν ‘ εν αίλλοινας»; Που εν οι αυτεπάγγελτες έρευνες που τα Γραφεία Επιτρόπου Διοίκησης τζιαι Δικαιωμάτων του Παιδιού; Δαμέ σας θέλω! Εννά καρτερώ λλίον, άμπα τζιαι εξεκινήσετε, τζιαι μεν έσιετε έννοιαν, δαμέ εννά είμαι, τζιαι το κράξιμον εν το γλυτώννεται.

Για την ενισχυτική διδασκαλία σε αλλόγλωσσους μαθητές (όϊ για πολλοστήν φοράν, εν υπάρχουν μαθήτριες), γράφει ότι ασχολήθηκεν η Επιτροπή Διαπολιτισμικής Αγωγής τζιαι Εκπαίδευσης. Φήμες τό’ χουν τούτη η Επιτροπή να εδημιουργήθηκεν μιαν ημέραν πριν την έκδοσην της εγκυκλίου, οπότε, πόσον πολλά ασχολήθηκεν, παίζεται. Ειδικά μετά την πουπανινήν απόφασην.

Τζιαι πάμεν πάρακάτω στο πρόγραμμα «Περπατώ με ασφάλεια στη γειτονιά του σχολείου μου». Εγιώ περπατώ με ασφάλειαν, τόπον να παρπατήσω με ασφάλειαν έσιει; Οκ, εν καλά που εφαρμόζεται το πρόγραμμαν, εν τζιαι λαλώ. Τι σχέση με την πραγματικότηταν εν την καταλάβω. Για να μπόρει να εφαρμοστεί αποτελεσματικά ένει χρειάζεται τζιαι μια άλφα συνεργασία με τους ΟΤΑ (Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης) ; Άμαν έν έσιει πεζοδρόμια, ένναιν καθαρισμένες οι χωμάτινες λωρίδες, έν έσιει τόπο να δκιαλλάξεις με λλία λόγια ήνταλως να μωρά εννά παρπατήσουν με ασφάλειαν. Εν στους δασκάλους (αφού εν έσιει δασκάλες) που χρειάζεται να απευθυνθεί το υπουργείον παιδείας, οξά στες τοπικές αρχές, σε τούν’ την περίπτωση;

Το επόμενο θέμα, παρουσιάζει ακόμα, έναν παράδοξον. Στα Μέτρα Ασφάλειας/ Φρούρησης των σχολείων εκτός που διάφορα κλασσικά που όντως μπορούν να θεωρηθούν ως μέτρα ασφάλειας, έρκεται με τρόπον τζιαι ευγένειαν έναν μέτρον του στυλ «Αγορά υπηρεσιών ασφαλείας για φρούρηση της σχολικής μονάδας από τον ιδιωτικό τομέα (το συγκεκριμένο μέτρο μπορεί να εφαρμοστεί σε περιορισμένο αριθμό σχολείων)» (σελ 20) μετά τη διαπίστωσην ότι «παρατηρείται έξαρση σε φαινόμενα κλοπών και διαρρήξεων στα σχολεία». Εντάξει, δέχουμαι ότι παρατηρούνται βανδαλισμοί στα σχολεία (εγιώ πάντως εν εννοώ τα γκράφιτι), ένναιν πιο εύκολον τζιαι πιο οικονομικόν να δείτε, το λόγο που οδηγεί σε τούν’ το φαινόμενο; Η απάντηση μπορεί να ένει «εν αγαπούν το σχολείον τζιαι γι’ αυτόν το λόγον εν το σέβουνται». Ε, ένναιν δουλειά σας να εύρεται γιατί εν αγαπούν το σχολείον τζιαι να καλλιεργήσετε το σεβασμό; Αλλά θεωρείται ότι η μετατροπή του σχολείου σε αστυνομοκρατούμενον χώρο, εννά βοηθήσει σε τίποτε τζιαι κυρίως στην καλλιέργειαν αγάπης τζιαι σεβασμού του; Κατά τ’ άλλα μιλάτε για δημοκρατικό σχολείο! Σκέφτου να εμιλούσετε για δικτατορικό, δηλαδή!

Αρνούμαι να σχολιάσω το «καλείστε να ενημερώσετε τους γονείς ότι οι μαθητές (εν έσιει μαθήτριες λαλούμεν! – τζιαι εννά το πω λλιόττερες φορές από ότι εγράφτηκεν στην εγκύκλιον, να φανταστείτε) δεν ενδείκνυται να φορούν στο σχολείο κοσμήματα και ρολόγια μεγάλης αξίας, για ευνόητους λόγους». Εμέν τούτον δείχνει μου απλώς ότι εν υπάρχει καμία αντίληψη τζιαι σύνδεση με την πραγματικότηταν. Δως μου πίσω το ρόλεξ μου, λαλώ σου! Τζιαι μεν βουράς να φύεις με το μονόπετρο μου, εντάξει;!

Φυσικά, φυσικά τζιαι για να μεν ηξιάνννουμεν «Σε κάθε δημόσιο σχολείο αναρτώνται «καθημερινά η ευρωπαϊκή, η κυπριακή και η ελληνική σημαία σε διαφορετικούς ιστούς. Μια φορά την εβδομάδα, γίνεται επίσημα η έπαρση των σημαιών και ψάλλεται ο Εθνικός Ύμνος σε κοινή συγκέντρωση των παιδιών και με την παρουσία όλου του διδακτικού προσωπικού». Κατά τα άλλα, μόνο σε μαντράσα εξελίσσουνται τα σχολεία.

Τωρά τούτον εν για γέλια οξά για κλάματα: «πολλοί εκπαιδευτικοί επισκέπτονταν την Αποθήκη και ζητούσαν άμεση εξυπηρέτηση του δικού τους σχολείου». Συμβαίνει επειδή, καθυστερούν πολλά οι Αποθήκες του Υ.Π.Π να στείλουν τα βιβλία στα σχολεία, ή εν στα πλαίσια του Γενικού Κώδικα Καλής Συμπεριφοράς – Προβλήματα πειθαρχίας;

Τωρά τί να πω; Εν ο στόχος της σχολικής χρονιάς «Γνωρίζω, δεν Ξεχνώ, Διεκδικώ» -  «Επίσης, παρατηρείται το φαινόμενο δάσκαλοι να ζητούν από τα παιδιά να ντύσουν με μπλε, πράσινο ή άλλο χρώμα χαρτιού τα τετράδιά τους. Τα τετράδια έχουν πάνω τις φωτογραφίες των κατεχομένων μας, για να θυμούνται τα παιδιά τα μέρη μας και όχι για να τα σκεπάζουν με οποιοδήποτε χαρτί.» Χαλόου?! Για να αθθυμούμαι κάτι, χρειάζουμαι βίωμαν πρώτα! Να σας δω να προωθήσετα τα field trips στην Τζιερύνεια τζιαι τον Απόστολον Αντρέα τζιαι τί στον κόσμο. Πολλά καλύττερη πρακτική για τη δημιουργία μνήμης που τες εικόνες πας τα τετράδια.

Όπας! Επιβολή κομίστρου «θα τεθεί σε εφαρμογή από τις 2.10.2013» - Αντιδράσαν ήδη οι γονιοί. Εν τζιαι τούτον στα πλαίσια οικονομικής περισυλλογής τζιαι κυρίως στήριξης των ευπαθών ομάδων.
Τα ωραία ξεκινούν που τη σελίδα 42 τζιαι πάνω. Εν τα εκπαιδευτικά θέματα. Εν θα έθελα, πάντως το άτομο που  έγραψεν τες πρώτες καμιά δκυο σελίδες τούτου του τμήματος της εγκυκλίου, να κάμνει ελληνικά στα αθρωπούδκια. Ενδεικτικά «τα ήθη και έθιμα των διάφορων περιοχών του τόπου μας, τόσο των ελεύθερων περιοχών όσο και της κατεχόμενης πατρίδας μας» - να μεν ηξιάννουμεν ότι άλλες εν οι ελεύθερες περιοχές τζιαι άλλη η κατεχόμενη πατρίδα. Πραγματικά όμως επαρεξήγησα τες προθέσεις των αθρώπων – όντως θέλουν να κάμνουν επισκέψεις στην «κατεχόμενην πατρίδα μας», στην «κατεχόμενη γη μας», στα «κατεχόμενα χωριά μας». Γι’αυτό «θα πρέπει να ζωντανέψει στα μάτια των παιδιών μας, μέσα από την ανάπτυξη προγραμμάτων/ δράσεων/ πρωτοβουλιών που θα αναδεικνύουν μέσα από γεωγραφικά, ιστορικά, πολιτισμικά και γλωσσικά στοιχεία το ενιαίο και αδιαίρετο του τόπου μας». Να βρεθεί ένας δάσκαλος (εν έσιει δασκάλες είπαμεν) που εν μες την πλατφόρμα Ενωμένη Κύπρος, να πιάει τούν’ το κομμάτιν δαμέ για να βασιστεί πάνω του τζιαι να κάμει μάθημα για τες κυπριακές λέξεις τούρτζικης προέλευσης μετά που μιαν ολοήμερην επίσκεψην στον Άη Ιλαρίωνα, να σας πω εγιώ! Εν στην Πλατφόρμα που προσπαθώ να δώκω ιδέες, όϊ στο Υ.Π.Π. – τζιαι μεν τολμήσετε να πάτε να αλλάξετε την εγκύκλιον γιατί εν ήδη σωσμένη, καταχωρημένη τζιαι φωτογραφημένη, οπότε εν θα σας γλυτώσει, μάλλον εννά σας εκθέσει κάτι τέθκοιον. Γι’ αυτόν ξιάστε το.

«Η διεκδίκηση για την απελευθέρωση και την επανένωση της πατρίδας μας δεν μπορεί, παρά να είναι συνεχής, να εκφράζεται με ειρηνικά μέσα και στη βάση της εφαρμογής των βασικών δικαιωμάτων και ελευθεριών του ανθρώπου» (σελ 43) – Άου το μμάτι μου! Ακριβώς όπως τα βασικά δικαιώματα τζιαι ελευθερίες που χαρακτηρίζουν ούλλην την εγκύκλιο. Το ότι εννά προωθηθεί ο στόχος «Γνωρίζω, Δεν Ξεχνώ, Διεκδικώ» διαθεμάτα «μέσα από διάφορες θεματικές ενότητες» - επείστηκα, αφού εννά υπάρχει «επί μονίμου ΄βασεως Κέντρον Έρευνας και Μάθησης για την Κατεχόμενη Γη μας». Εγγραφές μέλους στο ελαμ τζιαι στο κεα, εννά έσιει; «Οι μικροί οικολόγοι ανακαλύπτουν τη χλωρίδα-πανίδα της κατεχόμενης πατρίδας», εν ότι πρέπει πάντως για επίσκεψη στα κυκλάμινα του Πενταδακτύλου – τούτον αρέσκει μου πολλά!

Τζιαι άμαν τούτο, προηγείται της του δεύτερου στόχου «Καλλιέργεια της ενεργού πολιτότητας με έμφαση στην κοινωνική αλληλεγγύη», εν πόμπα αφού εν για να ενισχυθούν οι προσπάθειες «όλων για σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπεια και εκδήλωση κοινωνικής αλληλεγγύης». Τωρά ήνταλως μπόρουν στρατιωτούκια να «αναλάβουν» δράση, υπό αστυνόμευση, μάσσιαλλα συνοχή τζιαι συνάφεια στόχων, ιδεών τζιαι προσεγγίσεων.

Για να σταματήσω γιατί επολλολόησα, η εγκύκλιος εν ένας προφανής αχταρμάς που θέματα, μεθόδους, διαδικαστικά, οδηγίες κλπ, εν κάτι αυταπόδεικτο. Έσιει ημερομηνίαν 26 Αούστου τζιαι τα σχολεία ξεκινούν για τους δασκάλους (εε αφού εν έσιει δασκάλες) τες 2 του Σεττέβρη, έτσι ενδεικτικά

Παρασκευή 16 Αυγούστου 2013

Αδικάς τους ; ...


Εδημοσιεύτειν μια έρευνα σήμερα, που στο άρθρον που την είδα είσιεν τίτλον "Τίποτα δεν κρατά τους νέους στην Κύπρο" . Βασικά η έρευνα καταδεικνύει το αυτονόητο για μένα. Ακόμα πιο αυτονόητον ύστερα που έναν ποσοστόν 38 κάτι % που είδα πόψε στες ειδήσεις να αφορά στην ανεργείαν. Εμαείρευκα, επαρασιώνοννα τζιαι ετάϊζα τα αθρωπούδκια τζιείν' την ώρα, οπότε εν "έπια" αν τούν'το ποσοστόν εν η αύξηση που εσημειώθειν τον Ιούλη ή το πραγματικόν ποσοστόν ανεργείας για τον Ιούλη. Πλέον, εν τζιαι έσιει τζιαι πολλήν σημασία ποιόν που τα δκυο ένει, μιας τζιαι το σαραντάριν - όϊ της πυράς, αλλά της ανεργείας - εν τζι' εννά αρκήσει να κτυπήσει (αν δεν εγίνηκε φυσικά). Καρτεράτε ως τον Οκτώβρη πάνω- κάτω. 

Ήντα μπου λαλεί η έρευνα; Πάνω κάτω κάτι σαν τζιείνον που είσιεν πει ο Σιουλτς πριν κάτι μήνες τζιαι εσχολιάστηκεν δαμέ . Δηλαδή ότι η νέα γενιά επέτησεν πιλέ. Κυρίως με πτυχία ηλικιών μεταξύ 18-28, με ποσοστόν 28%. Τζιαι τούν' το ποσοστόν αυξάνεται στες ηλικίες 22-25% (βασικά ο κόσμος που ετέλειωσεν τες σπουδές σχετικά πρόσφατα) τζιαι φτάνει το 34%. 

Μια φοράν που εσυζητούσα τούν' το θέμαν με έναν καλό φίλο, είπε μου ότι ενοχλείται άμαν ακούει τη φράση "Ήντα μπου να μείνω να κάμω Κύπρον;" Εξήγησα του την άποψή μου τζιαι εσυνεννοηθήκαμεν γιατί που τον ξερώ που εγνωριστήκαμεν εμουρμούρου για να φύω τζιαι εύρισκα ποτζιεί ποδά αφορμάες να τες πώ, δικαιολογίες να τες πω, εμπόδια να το πω - όπως τζιαι να το πω το αποτέλεσμα είναι που έσιει αξίαν. Έστω. 

Τωρά τούν΄των παιδκιών ήνταμπου μπόρουμεν να τους πούμεν που να στέκει, ήνταλως να επιχειρηματολογήσουμεν τζιαι γιατί, ώστε να πειστούν να μείνουν στο ρότσο. Για ένα μέλλον που με τα σημερινά δεδομένα φατσάρι όϊ αβέβαιο, αλλά σχεδόν ανύπαρκτο; Δαμέ εν μπορεί να πειστεί η επόμενη που την έρευνα 10ετία (που εν 29-39 χρονών), ίσως τζιαι η δεύτερη επόμενη (39 - 49 χρονών) που λλίον πολλά έχουν πιθανώς παραπάνω πράματα να τους κρατήσουν τζιαι γι΄αυτό το λόγο λλιόττερη ΄διάθεση' να 'ρισκάρουν', ίσως. 

Ακούω αθρώπους σε πιο μεγάλην ηλικίαν που τούτες που αναφέρνουνται πουπάνω να κάμνουν κινήσεις για να φύουν. Εννά μπόρουν να πουν στα παιδκιά τους, "όϊ εσείς να μείνετε;" Δαμέ, ο παπάς Μάγος του Οζ, έσυρε μιαν μπηχτή για να σηκωστεί να φύει για δουλειά. Τζιείνου ήβρα το επιχείρημα ότι εν συνταξιούχος τζιαι εν ώρα να πνάσει επιτέλους τζιαι αν ηχρειαστεί κάτι να το αφήκει πάνω μας. Τωρά εν το επιχείρημαν που τον έκαμε να σταματήσει ή το κλωστρό μου το δειν ένει ξέρω. Αλλά εν προφανές ότι τούτη η τάση πιάννει πολλά μεγαλύττερα ποσοστά που τούτας της έρευνας τζιαι εν καταγράφουνται. 

Εννά επαναλάβω μόνον την κουβέντα του Σιουλτς: "Σώσαμε τις τράπεζες, αλλά κινδυνεύουμε να χάσουμε μια γενιά" τζιαι να διερωτηθώ ξανά, αν' νναιν μόνο μια γενιά που χάννεται. Τζιαι να ρωτήσω για πρώτη φορά "Άξιζεν τελικά τον κόπο;"




Δευτέρα 12 Αυγούστου 2013

Ορκίζομαι ....



Ο Λινός έγραψεν ότι εσυγκινήθηκεν τζιαι εμετάφρασεν τον όρκον της Ντοούσς στα ελληνοκυπριακά

Εγιώ εννά ορκιστώ μαζίν της:

“I swear on my dignity as a human being, to work to protect every individual living in the country of Cyprus from discrimination based on language, religion, race, birth place, class, age, physical ability, gender or sexual orientation; to make a concentrated effort to create a just and equal environment in which labor is not exploited, to strive to replace the culture of conflict and violence with values of peace and reconciliation, to remain committed to democracy, principles of social law state, and fundamental human rights and freedoms, and to never give up on the dream of establishing a federal Cyprus.”

Τζιαι δαμέ να τη δείτε τζιαι να την καμαρώσετε τζιαι σεις, να πιάτε θάρρος που το θάρρος της τζιαι ελπίδα που το πάθος τζιαι την προσήλωσήν της:

http://www.youtube.com/watch?v=rvcv5F5Vz9k&feature=share

Τετάρτη 31 Ιουλίου 2013

Αγαπημένον


Το που πάνω εν έναν δείγμα.

Όπως ακούστηκεν στο ραδιόφωνο (για όσους αθθυμούνται τα θεατρικά που το ράδιον μιαν φοράν τζιαι έναν τζιαιρό)

τσιλλάτε δαμέ

Για το έργον στα αγγλικά, τσιλλάτε για την πρώτην πράξη δαμέ τζιαι για τη δεύτερη τζιαι τρίτην πράξη δαμέ

Ό,ποια τζιαι να εν η επιλογή, αξίζει κάθε δευτερόλεπτον που εννά του αφιερωθεί.

Τούτον γυρίζει μες το νου μου τελευταία ως χαρακτηριστική περίπτωση του "ό,τι κάμεις, βρίσκεις" ή ακόμα καλλύττερα "ό,τι κάμεις, έρκεται τζιαι βρίσκει σε" - όϊ με τη νομοτελειακή τιμωρία της αμαρτίας, αλλά καθαρά με την κοσμική έννοια της "θείας" δίκης, της κυκλικής πορείας των πραμάτων με όσες λοξοδρομήσεις τζιαι να έσιει.

Παραδέχουμαι το - μπορεί να εν τζιαι ευσεβοποθισμός.

Εν τζιαι βίωμα. 

Δευτέρα 13 Μαΐου 2013

Κάθε χαρακτηρισμός προσβάλλει

Έσπασα τη σιωπή που θυμό. Πολλύ θυμό. Πάρα πολλύ θυμό.

Εν θέλω να χρησιμοποιήσω λέξη να χαρακτηρίσω τούν'τη πράξη/ στάση για να μεν προσβάλω τη λέξη που θα εχρησιμοποίουν.

Ούτε θέλω να ξεστομίσω τί θα έκαμνα με ευχαρίστηση σ' τούν' το ον (αφαίρεσεν που τον εαυτόν του το προνόμιο του χαρακτηρισμού άνθρωπος προ πολλού)

Εύχουμαι μόνο όσα έκαμεν τζιαι κάμνει να τά' βρει στο πολλά πολλαπλάσιον. Να μεν μπόρει να φάει, να πιει, να τζιοιμηθεί, να πνάσει. Να τρώει τζιαι να με σιέζει, να σπάσει, να σπουρτίσει που σικκίρτηση.

Να τον αφορίσει ο αρχιεπίσκοπος του, να πάει φυλακή κατακτώντας την πρωτιά για τούτον πας το ρότσο, ώστε να γραφτεί στην ιστορία.

Να πάει να φάει αβοκάντο τζιαι να του σταθεί η κοκκόνα

Να πα να ππέσει,τζιαι να σπάσουν οι σούστες τους στρώματος τζιαι να μπουν πάνω του

Να πά να κάτσει πας σε καρέκλαν τόνενη τζιαι να τσακκιστεί να ππέσει κάτω να μεν του μείνει καυλονούριν

Να πα να πιει ζιβανία τζιαι να τη συγχίσει με την πότσα της χλωρίνης

Ν'α' σιει αλεργία στες μέλισσες τζιαι τους σφήτζιες τζιαι να τον ητσιμπίσουν στρατιές ολόκληρες όσες τζιαι τα κακά που έκαμεν τζιαι κάμνει

Να' πα ν' απενεργοποιήσει το συναγερμό έσσω του τζιαι να πάθει ηλεκτροπληξίαν

Να πεθανίσκει τζιαι να μεν ηφκαίννει η ψυσιή του, να βασανιέται μερόνυκτα

Τζι' αν έσιει κόλαση, ν' αν πρώτον τραπέζι πίστα πισσωμένος που πάνω ως κάτω τζιαι να κρούζει αιωνίως

'Οσες ζωές τζιαι να ζήσει, ούλλα τα κακά κάρματα να τον τζιυνηούν τζιαι πάτο μόνο να πιάννει

Τζι' άλλα πολλά, όσα βάλλει τζιαι εν βάλλει ο νους

Εν τζιαι έσιει τρόπο να εξιλεωθεί

Συνάντηση Κούρδων προσφύγων με Υπουργό Εσωτερικών – Δεν τους αναγνωρίζεται το δικαίωμα να τύχουν διεθνούς προστασίας

Ανακοίνωση Τύπου ΚΙΣΑ
- 13 Μαΐου 2013
Συνάντηση προσφύγων με Υπουργό Εσωτερικών
Αντιπροσωπεία των Κούρδων και Κούρδισσων προσφύγων από τη Συρία πραγματοποίησαν σήμερα το πρωί συνάντηση με τον Υπουργό Εσωτερικών παρουσία του Διευθυντή Υπηρεσίας Ασύλου και της Διευθύντριας Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού
και Μετανάστευσης. Η αντιπροσωπεία των προσφύγων είχε ζητήσει στη συνάντηση να παραστεί και ο εκτελεστικός Διευθυντής της ΚΙΣΑ, με τον Υπουργό να τους ανακοινώνει εκβιαστικά ότι ή θα δεχθούν την πρόταση για συνάντηση ως έχει ή θα ακυρωνόταν η συνάντηση. Κάτω από αυτές τις συνθήκες εκβιασμού, η αντιπροσωπεία των προσφύγων δέχθηκε να παραστεί στη συνάντηση υπό τους όρους που τέθηκαν από το Υπουργείο .
Η συνάντηση ξεκίνησε με τον Υπουργό να προσπαθεί να πείσει τους πρόσφυγες ότι δεν υπάρχει νομοθεσία που να προβλέπει την παραχώρηση προστασίας για «φιλανθρωπικούς λόγους» και ότι το κράτος θα εφαρμόσει τους νόμους στο έπακρο. Στη συνέχεια, όταν του υποδείχτηκε πως υπάρχει νομικό πλαίσιο που προβλέπει την παραχώρηση διεθνούς προστασίας σε ανθρώπους λόγω εθνικότητας ή μειονότητας (το επονομαζόμενο prima facia), γεγονός το οποίο αποτελεί και τη θέση της UNHCR, όπως φαίνεται και στη σχετική επιστολή του προϊσταμένου της διεθνούς οργάνωσης στην Κύπρο προς το Υπουργείο Εσωτερικών, ο Υπουργός τους πρότεινε να διαλύσουν τη διαμαρτυρία και να αποταθούν στα επαρχιακά γραφεία εργασίας με την υπόσχεση ότι θα προσπαθήσουν χωρίς δεσμεύσεις να δουν τα αιτήματά τους ατομικά και να προσπαθήσουν να τους βρουν εργασία, πράγμα ανέφικτο υπό την παρούσα κατάσταση στην αγορά εργασίας. Είναι εμφανές ότι, σύμφωνα με την αντιπροσωπεία των προσφύγων, από τα προαναφερθέντα ο Υπουργός είτε δεν ήξερε το νομικό πλαίσιο είτε προσπάθησε να τους εξαπατήσει.
Όταν συνειδητοποίησε ο Υπουργός ότι οι πρόσφυγες όχι μόνο ξέρουν πολύ καλά τα δικαιώματα τους αλλά δεν θα έκαναν ούτε βήμα πίσω στα αιτήματα τους άρχισε να φωνάζει και να απειλεί ότι «το κράτος αποφασίζει και αν δεν διαλύσουν την απεργία μέχρι αύριο θα τους συλλάβει όλους». Μάλιστα ιδιαίτερα ειρωνικά ήταν τα σχόλια του όταν έμαθε για αιτήσεις ασύλου διάρκειας 9-10 χρόνων χωρίς απάντηση λέγοντας «δεν έπαιρναν παχουλά επιδόματα»; Επίσης, όταν κλήθηκε να σχολιάσει το γεγονός ότι παρόμοιες καταστάσεις στο παρελθόν είχαν οδηγήσει τις εκάστοτε κυβερνήσεις να δώσουν σε Ιρακινούς και Παλαιστινίους διεθνή προστασία απάντησε « αν ήμουν εγώ Υπουργός ούτε αυτοί θα έπαιρναν». Αμέσως μετά έβγαλε με τις φωνές έξω την αντιπροσωπεία των προσφύγων και κάπως έτσι τελείωσε η «συνάντηση για διαβούλευση»
Ενόψει των πιο πάνω, η ΚΙΣΑ θεωρεί ότι επιβεβαιώνονται οι εκτιμήσεις της για προσπάθεια εκ μέρους της κυβέρνησης για λύση εκτός του προσφυγικού νομικού πλαισίου, κάτι που είναι απαραίτητο, όπως επίσης τις προσπάθειες της κυβέρνησης για απομόνωση των προσφύγων από οργανώσεις και δίκτυα στήριξης και αλληλεγγύης. Φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο στόχος της κυβέρνησης είναι η κατάπνιξη της διαμαρτυρίας δίνοντας έτσι το μήνυμα «μην έρθετε στην Κύπρο, είναι κόλαση».
Τέλος, η ΚΙΣΑ υπό το πρίσμα των τελευταίων εξελίξεων, θεωρεί ότι δυο είναι οι επιλογές που μπορούν να ακολουθηθούν:
1. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω διαφόρων θεσμών να πιέσει την Κυπριακή Δημοκρατία για να αναγνωρίσει και παραχωρήσει διεθνή προστασία στους Κούρδους και τις Κούρδισσες πρόσφυγες.
2. Η διεθνής κοινότητα να αναλάβει την αποστολή έκδοσης των προσφύγων σε χώρες όπου θα τους παρασχεθεί διεθνής προστασία.
που τες Φάλιες